UR:1830 BC and 18Ireland for the second time

One meeting three games and three …
Well, at the next by one meeting of 2018, I went bankrupt 2 times, this time, last Saturday of 2018, we played three different 18xx games and I won 3 times. Very nice end of the year.

At first it was UR 1830 BC, a Print and Play version prepared by Galatolol. I like this game for one thing, a look unlike other 18xx. If someone was watching us from a side, watching what we are playing, then despite the fact that we are still playing new titles, he could think that this is one and the same game. UR is different in every respect and it is still 18xx. Yep 🙂

In UR I played for the second time, previously I did not have a good opinion about this game, because I only got to know the new mechanics. The second game has improved my feelings a bit, I already know which companies are crucial in the game and what is the best investment, but I still do not know if I like it? Similarly, is with 18Ireland, 18 CLE or even 1880. I like the last title, but I miss some interaction between players, which is why it has not yet been included in my best of list. It is different with 1817, after one game (interrupted in the middle) the game immediately entered the short list of the best of the 18xx played, but I will write about it in the next report.

Meanwhile, UR has all the elements of 18xx, they are only differently called, there are trains, there is construction of the route, there are shares and companies, there is even an element when we can give someone a bankrupt company. In our game such a gift from Galatolol was given to Tolis. This is a simple theory, but the differences are a few and very significant ones. The first one concerns the way in which the routes are represented in the game and how the income they produce is changing. In each of the 18xx we know, we build the route from the beginning, getting better and longer. The places where we start to build it are usually either key cities important for the map, or we try to reach them by our route. Such key places give you more and more income and are important to victory. It is different in UR. The routes are represented by a network of channels in which flows water, it irrigates our areas, thanks to which individual companies and players earn money. The map of UR is divided into the lowland south, where we build at the beginning of the game and the mountainous north. However, the mountains are expensive and at the beginning, so the only investment option is the areas in the south. Meanwhile, the water flows from north to south and at some point in the game, for areas located in the south, it starts to be missing. Our first routes built in the southern lands at the end of the game may be unprofitable. This is a big difference compared to other known 18xx. It’s not a minus, but you have to keep that in mind.

The second thing, which strongly distinguishes UR, is the stock exchange, on which land’s price is noted: deserts, savannas, forests and mountains. The catch is that every country in which we buy shares is made up of different types of land. The southern kingdoms have deserts and savannas. On the other hand, in northern countries are mountains and forests. When buying a share, we buy a specific area on the map, such as a desert. Yes, we buy not a paper shares, but a piece of land on the map. We mark that buy by a wooden cube. The cost of the desert, on the other hand, not only depends on how it goes to our country, but also on other countries in which there is a desert. If the desert owners from neighboring countries start selling it, then the valuation of our country will be lower at the end of the game. A nice galimatias, right? 😉

There is also a third factor, countries can invest not only in their area, but theoretically they can build in other places on the map. Income from such infrastructure will be allocated to the owners of shares in a given country. It is not easy and the landowner must agree to such an investment, on which it will be built, unless it is the same person.

These three elements cause that I do not know what to think about this game. On the one hand, we have 18xx, on the other we have large deviations from the normal rules, which cause that at the beginning we feel lost and do not know what to do. When I was writing it, I realized that the most ‘uncertain’ element is the course of the given terrain, which translates into our result. In our game only the mountains were not involved in speculation, while all other lands were passing from hand to hand.

I played in the way that I invested in the most expensive private companies and I was left to invest in the lands of other players. At some point, when this investment turned out to be risky, all funds went to launch a new northern company. Therefore, it seems to me that the most important moment in the game is the moment when we start investing in the northern regions. In our two games, the mountains turned out to be the best investment and it was the key to success in this game.

I played a lot better than before, I’m sure there’s a lot to discover in this game, but I’m afraid this title will always be used by a similar pattern: south first, then north. But is it not similar to the other 18xx? Is not New York or Chicago turned out to be the strongest cities where the construction of the route is a battle for victory? I played it only twice, so when the opportunity comes, I will play UR once again, especially since it is a quick title and you can play after it with some other 18xx.

Results: Marcin 2910 / Galatolol 2753 / Michał from Olkusz 2325 / Tolis 2051
Playing time: 3 hours 20 minutes
BGG rating: 7

The second title was 18Ireland. In our first game for 4 players, this title did not impressed me. I did not read one thing and we played the whole game badly, I explained the other one inaccurately and when it came to joining the companies, everyone thought differently than me and there was a lot of confusion and in general: we got stuck. Later, from a small towns, a huge loop was created, which gave incredible income. Twice! Because it was possible to count on both sides. So you see that there were a lot of shortcomings and only our second (last) game was more even. We knew more about how to connect companies (at least everyone knew the same version of the rules), in this case there was not a loop with super revenue and I chose another place on the map, remembering that at the beginning is crap and nothing happens. And I was right, for 10 operational rounds, we only operated with 2-trains. It’s been ages before something began to happen. I have the impression that the title, despite the minimum bank (£ 4,000), goes on too long and too static. I have been waiting for investment opportunities related to taking over other companies, but I do not really know how to use this mechanics and the only one in my case was for my own companies. I will give Ireland a chance, but only for a larger number of players. At 4 it is too vaguely.

Results: Marcin 2884 / Galatolol 2744 / Michał from Olkusz 2555 / Tolis 2482
Playing time: 4 hours 56 minutes
BGG rating: 7

The last title was Australia, or 1848. It was my sixth game and attention, do not be shocked! I played for the first time with a set of all rules! Because we have always forgotten something! At the fifth game it was a bonus from the connections between K tiles. I did not put in a word about it on my short rules summary, and none of us paid attention that there is something on the board!
So the last game was a bit of an Australian test, would it work with all the little rules that we forgot about? I kept my fingers crossed for it because I liked the previous games and I think that game passed the exam?. Australia is fantastic. Contrary to what BGG says, we never exceed 4 hours of play, on average it will be around 3 hours 20 minutes. It gives you a lot of possibilities and this is what I like: combining where to get a permanent train? Do you want to sacrifice one of the companies and get a smaller certificate limit as a punishment? Can he save himself with loans? Or, stop the dividend and make an income using the Ghan-train? This is one of the few games from 2018 that is on my list of the best.

Results: Marcin 8823 / Michał from Olkusz 8567 / Tolis 6518 / Galatolol 6072
Playing time: 3 hours 53 minutes
BGG rating: 10

Jedno spotkanie trzy gry i trzy …
no właśnie, na przedostatnim spotkaniu 2018 roku zbankrutowałem 2 razy, tym razem, w ostatnią sobotę 2018 roku zagraliśmy w trzy różne osiemnastki i zgarnąłem 3 wygrane. Bardzo miła końcówka roku.

Najpierw był UR: 1830 BC, wersja PnP Galatolola. Lubie tę grę za jedną rzecz, wygląd niepodobny do innych osiemnastek. Gdyby ktoś obserwował nas z boku, patrzył w co gramy, to mimo tego, że ciągle są to nowe tytuły, to mógłby pomyśleć, że jest to jedna i ta sama gra. UR jest jednak inny pod każdym względem i ciągle jest to 18xx.

W UR’a zagrałem po raz drugi, poprzednio nie miałem wyrobionego zdania o tej grze, bo dopiero poznawałem nową mechanikę. Druga gra trochę polepszyła moje odczucia, wiem już, które z firm mają w grze kluczowe znaczenie i w co najlepiej inwestować, ale dalej nie wiem, czy ją lubię? Podobnie jest z 18Ireland, 18CLE czy nawet 1880. Ten ostatni tytuł podoba mi się, ale brakuje mi trochę interakcji pomiędzy graczami, dlatego nie trafił on jeszcze do mojej listy best of. Natomiast niedużo mu brakuje, aby na nią wskoczyć. Inaczej jest z 1817, po jednej grze (przerwanej w połowie) gra od razu weszła do krótkiej listy najlepszych z poznanych osiemnastek, ale o niej napiszę w kolejnej relacji.

Tymczasem UR posiada wszystkie elementy 18xx, które tylko inaczej się nazywają, są pociągi, jest budowa trasy, są akcje i spółki, jest nawet element, gdy możemy komuś przekazać firmę bankruta. W naszej grze taki prezent od Galatolola dostał Tolis. Taka jest prosta teoria, różnic jest natomiast kilka i to bardzo znaczących. Pierwsza dotyczy sposobu, w jaki reprezentowane są w grze trasy i jak w ciągu gry, zmienia się dochód, jaki one dają. W każdej z poznanych 18xx, trasę budujemy od początku, coraz lepszą i dłuższą. Miejsca, w których zaczynamy ją budować, to przeważnie albo istotne dla mapy kluczowe miasta, albo próbujemy do nich naszą trasą dotrzeć. Takie kluczowe miejsca dają coraz większy dochód i są istotne do zwycięstwa. W UR jest inaczej. Trasy są reprezentowane przez sieć kanałów, którymi płynie woda, nawadnia ona nasze tereny, dzięki czemu zarabiają poszczególne spółki i gracze. Mapa UR’a dzieli się na nizinne południe, na którym budujemy na początku gry oraz górzystą północ. Góry są jednak drogie i z początkowo jedyną opcją inwestycji są tereny na południu. Woda tymczasem płynie z północy na południe i w pewnym momencie gry, dla terenów położonych na południu zaczyna jej brakować. Nasze pierwsze trasy wybudowane w krainach południowych, pod koniec gry mogą być niedochodowe. Jest to duża różnica w stosunku do innych poznanych osiemnastek. Nie jest to minus, ale trzeba mieć to na uwadze.

Drugą rzeczą, którą mocno odróżnia UR’a, to giełda, na której notowane są grunty: pustynie, sawanny, lasy i góry. Haczyk polega na tym, że każdy kraj, w którym kupujemy udziały, złożony jest z różnych rodzajów ziemi. Krainy południowe mają pustynie i sawanny. Z kolei kraje północne to góry i lasy. Kupując udział, kupujemy określony obszar na mapie, który jest określonym terenem, np. pustynią. Wycena pustyni z kolei zależy nie tylko od tego, jak idzie naszemu krajowi, ale także innym krajom, w którym jest pustynia. Jeśli właściciele pustyni z krain sąsiednich, zaczną ją sprzedawać, to nic na to nie poradzimy i wycena naszego kraju ostatecznie na koniec gry spadnie. Niezły galimatias, co nie? 😉

Jest jeszcze trzeci czynnik, kraje mogą inwestować nie tylko na swoim terenie, ale teoretycznie mogą budować w innych miejscach na mapie. Dochód z takiej infrastruktury przypadnie właścicielom udziałów w danym kraju. Nie jest to proste i na taką inwestycję musi wyrazić zgodę właściciel ziemii, na której będzie ona stała, chyba że będzie to ta sama osoba.

Te trzy elementy powodują, że nie wiem co myśleć o tej grze. Z jednej strony mamy 18xx, z drugiej mamy duże odstępstwa od normalnych zasad, które powodują, że na początku czujemy się zagubieni i nie wiemy co robić. Gdy to pisałem, to uświadomiłem sobie, że najbardziej ‘niepewnym’ elementem jest kurs danego terenu, który przekłada się na nasz wynik. W naszej grze jedynie góry nie były udziałem spekulacji, natomiast wszystkie inne ziemie, przechodziły z rąk do rąk.

Grałem w ten sposób, że zainwestowałem w najdroższe spółki prywatne i pozostało mi inwestować w ziemie innych graczy. W pewnym momencie, gdy inwestycje ta okazały się ryzykowne, całe środki poszły na uruchomienie nowej północnej firmy. Dlatego wydaje mi się, że najistotniejszy w grze jest moment, w którym zaczynamy inwestować w północne regiony. W naszych dwóch grach góry okazały się najlepszą inwestycją i był to klucz do sukcesu w tej grze.

Grało mi się dużo lepiej niż poprzednio, na pewno zostało w tej grze dużo do odkrycia, ale obawiam tytuł ten zawsze będzie prawdopodobnie operował według podobnego schematu: najpierw południe, a potem ucieczka na północ. Ale czy nie jest podobnie w innych osiemnastkach? Czy Nowy York lub Chicago nie okazują się najmocniejszymi miastami, do których budowa trasy jest walką o zwycięstwo?
Za mało grałem, więc gdy będzie okazja to chętnie zagram w URa raz jeszcze, szczególnie że jest to szybki tytuł i można po nim zagrać jeszcze w jakąś inną osiemnastkę.

Drugim tytułem była 18Ireland. W naszej pierwszej grze na 4 graczy, ten tytuł nie zachwycił. Jednej rzeczy nie doczytałem i całą grę źle graliśmy, inną z kolei wytłumaczyłem niedokładnie i gdy przyszło do łączenia firm, to wszyscy myśleli inaczej niż ja i zrobiło się niezłe zamieszanie i ogólnie rzecz biorąc: utknęliśmy. Później z małych miasteczek powstała jakaś olbrzymia pętla, która dawała niesamowite dochody. Dwukrotnie! Bo można ją było liczyć z obu stron. Widzicie więc, że niedociągnięć było sporo i dopiero nasza druga (ostatnia) gra była bardziej wyrównana. Wiedzieliśmy trochę więcej o tym, jak łączyć firmy (przynajmniej każdy znał tę samą wersję zasad), pętli z super dochodami tym razem nie było i wybrałem inne miejsce na mapie, pamiętając, że na początku jest kicha i długo nic się nie dzieje. I miałem rację, przez 10 rund operacyjnych, jeździliśmy tylko dwójkami. Zanim coś się zaczęło dziać, to minęły wieki. Mam wrażenie, że tytuł pomimo minimalnego banku (4000 funtów), ciągnie się zbyt długo i zbyt statycznie. Czekałem na okazje inwestycyjne związane z przejmowaniem innych firm, ale tak naprawdę jeszcze nie wiem, jak wykorzystać tę mechanikę i jedyne łącznie w moim przypadku, dotyczyło własnych spółek. Dam jeszcze szanse Irlandii, ale tylko na większą liczbę graczy. Przy 4 jest za bardzo nijako.

Ostatnim tytułem była Australia, czyli 1848. To była moja szósta rozgrywka i uwaga, uwaga, nie przeżyjcie szoku! Po raz pierwszy zagrałem z kompletem wszystkich zasad! Bo do tej pory zawsze o czymś zapominaliśmy! Przy piątej rozgrywce był to bonus z połączeń pomiędzy K. Nie umieściłem w moim skrócie o tym wzmianki i nikt z nas nie zwrócił uwagi, że jest takie coś na planszy!
Więc ostatnia gra była trochę takim testem Australii, czy się sprawdzi z tymi wszystkimi drobnymi regułami, o których zapominaliśmy? Trzymałem za nią kciuki, bo bardzo mi się podobały wcześniejsze gry i myślę, że egzamin został zaliczony na 5+. Australia jest fantastyczna. Wbrew temu, co podaje BGG, nigdy nie przekroczyliśmy 4 godzin gry, średnio będzie to około 3 godzin 20 minut. Daje masę możliwości i jest to, co lubię: kombinowanie skąd wziąć permanentny pociąg? Czy poświęcić jedną ze spółek, ale dostać za karę mniejszy limit certyfikatów? Czy może ratować się pożyczkami? Czy też wstrzymywać dywidendę i robić dochody przy pomocy Ghan-pociągu? To jedna z nielicznych gier z 2018 roku, która ma pewne miejsce w mojej czołówce osiemnastek.

1 thought on “UR:1830 BC and 18Ireland for the second time”

  1. The biggest issue of UR is that it takes more time to explain than an average 18xx game. You can’t just list the differences.

Leave a Reply